Wątki na Forum
Najnowsze Tematy
Jan Sobieski III -LI...
PODŚWIADOMOŚĆ
POKOJ ULUBIONEJ ME...
100 sekretów szczęścia
Dlaczego Bóg toleruj...
Najciekawsze Tematy
Czego słuchasz te... [207]
KRYPTOZOOLOGIA [169]
Wiara a logika [160]
Podróże w czasie [119]
Doktryna socjalna... [111]
Ostatnie Artykuły
moj swiat i moja rze...
Wcześniak uznany za ...
Spoza tego świata
Kolejne dziury pojaw...
Najwyższy i najniższ...
Ogłoszenia

Brak ogłoszeń.

Ankieta
Skąd do nas trafiłeś?

radio PRL24,

Diamentowy Pokój,

inny czat,

wyszukiwarka,

inna strona WWW,

znajomy polecił,

inne.

Musisz się zalogować, żeby móc głosować w tej Ankiecie.
Zaprzyjaźnione radio PRL24
Nakarm glodne dziecko - wejdz na 

strone www.Pajacyk.pl
Zobacz Temat
DMNT.pl - Diamentowy Pokój | NAUKI | Geografia i przyroda
Strona 1 z 2 1 2 >
Autor Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~marii
Użytkownik

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 09:55:43
Leczenie przy pomocy roślin jest prawie tak stare jak ludzkość. Zachowały się w pamięci pokoleń magiczne praktyki, jakie towarzyszyły kiedyś zbiorowi i stosowaniu ziół, zachowała się też wiara w skuteczność tego typu terapii. Jest rzeczą zadziwiającą, jak często współczesna nauka potrafi potwierdzić te sprawdzone przez wieki procedury, zarówno zbioru jak i leczenia. Okazało się, że zbiór pewnych roślin o określonych porach doby decyduje o zawartości w nich surowców leczniczych, że stosowanie ich przez ludzi także w odpowiednich porach, może wywierać silniejsze - działanie, poznano bowiem rytmy biologiczne, według których pracuje ludzki organizm. Niektóre zioła i procesy otrzymywania z nich leków są odkrywane od nowa i stosowane w najbardziej renomowanych ośrodkach wiedzy medycznej.
W naszych czasach ziołolecznictwo zaczęło przybierać wręcz formę mody. Pojawiły się teorie o całkowitej nieszkodliwości ziół, o uniwersalnym ich działaniu. Nauka współczesna dysponuje jednak dowodami, że wiele roślin zawiera w swoim składzie dość silne trucizny. Źle stosowane zioła mogą zaszkodzić, tylko prawidłowo użyte mogą przynieść wiele korzyści. Jednocześnie okazało się, że zanikła prawie ludowa wiedza o ziołach, o sposobach ich zbioru i przyrządzania.
Fitoterapia, czyli leczenie przy pomocy roślin, jest równoznaczna z polskim terminem ziołolecznictwo, jest praktycznym wykorzystaniem wiedzy o roślinach leczniczych, jest sposobem leczenia środkami ziołowymi, które mogą zastąpić wiele syntetycznych leków chemicznych.
Poznano skład i zbadano, w jaki sposób na organizmy ludzi i zwierząt działają substancje zawarte w roślinach. Do tej pory dokładnie zbadano zaledwie około 5% roślin występujących na Ziemi, nad wieloma roślinami nadal trwają prace badawcze, jednak już dotychczasowe praktyczne wyniki tych badań są bardzo interesujące i użyteczne. Jest rzeczą fenomenalną, iż niewielkie dawki wyciągów roślinnych mają niejednokrotnie silniejsze lub skuteczniejsze działanie niż leki syntezy chemicznej. Ponadto w przypadkach leków roślinnych znacznie rzadziej występują szkodliwe działania uboczne. Leki te w znakomity sposób zmniejszają szkodliwe, a wzmagają pożądane działanie syntetycznych leków chemicznych. Leki ziołowe mogą pobudzać odporność własną organizmów.
Stosując umiejętnie zioła możemy wyleczyć się z wielu banalnych dolegliwości i zapobiec niepotrzebnym wizytom u lekarza. Jednak w przypadkach chorób ciężkich zioła powinny być stosowane zawsze za wiedzą i pod kierunkiem lekarza.
Na skuteczność działania leków ziołowych, poza stanem organizmu i odpowiednim doborem ziół, może mieć wpływ odpowiedni dobór tych ziół, które mogą wzajemnie wzmagać lub osłabiać swoje działanie, leczyć lub szkodzić.

Historia ziołolecznictwa
Historia ziołolecznictwa jest tak długa jak historia cywilizacji i choćby w najkrótszym zarysie warto się z nią zapoznać. Z egipskich papirusów oraz inskrypcji na ścianach grobowców i świątyń dowiadujemy się o ziołach stosowanych przez kapłanów przed pięcioma tysiącami lat. Sumerowie 5000 lat temu znali już właściwości lecznicze czosnku, mięty, rumianku, babki, piołunu. Najsumienniej przekazali je starożytni Egipcjanie. W tak zwanym papirusie Ebersa z Teb (1550 rok p.n.e.) wymienionych jest kilkaset roślin leczniczych wraz ze sposobami ich stosowania m.in. aloes, miętę, anyż.
Również kilkaset ziół leczniczych znano w Babilonii i Asyrii, wiedziano, jak je zbierać i suszyć. Co najciekawsze - wiele z tych wiadomości jest aktualnych do dziś. Roślinami leczniczymi interesował się nawet słynny prawodawca Hammurabi, żyjący około 1700 roku p.n.e. Ważnym ośrodkiem zielarskim były Indie, a wiedza medyczna stała tam na wysokim poziomie. Do dziś Europa zawdzięcza im dużą liczbę przypraw i produktów leczniczych: kminek, pieprz, kardamon, goździki i imbir. Chyba tylko tam wiedza ta była wyjątkowo silnie związana z wierzeniami i obrzędami religijnymi, a źródłem frapujących wiadomości z tej dziedziny są zwłaszcza święte księgi Wedy.
Chińczycy rozwinęli ziołolecznictwo na niezwykłym poziomie, a jego początki sięgają 4000 lat p.n.e.. Istnieją zapiski na kościach wróżebnych z II wieku p.n.e. o stosowaniu ziół w różnych schorzeniach. Chociaż liczba ziół, które początkowo opisywano była dosyć skromna, obejmowała około 300 gatunków m.in. rzewień, kamforę i żeń-szeń, ciekawy był ich podział na 3 klasy:
* książęcą - zioła podtrzymujące życie, a nieszkodliwe dla organizmu,
* ministerską - zioła zwalczające ciężkie choroby i przywracające siły,
* asystencką - zioła leczące pewne choroby, ale trujące i nie nadające się do stałego użytku.
Chińczycy wierzyli, że przyroda kryje w sobie lekarstwo na każdą chorobę. Do dzisiaj cały naturalny sposób leczenia związany z filozofią i religią Chin nazywa się medycyną chińską.
W starożytności między krajami Wschodu i Południa kwitł ożywiony handel i on to przyczynił się do rozpowszechnienia ziół. Żydzi, podobnie jak Arabowie, rozwinęli "przemysł kosmetyczny", wytwarzając z roślin olejkodajnych wonności cenione nie mniej niż złoto. W księgach "Starego" i "Nowego Testamentu" można znaleźć kilkadziesiąt nazw ziół.

Początki wiedzy medycznej o ziołach w Europie pochodzą ze starożytnej Grecji. Mity starożytnej Grecji mówią o udziale bogów i herosów w przekazywaniu wiedzy medycznej opartej przede wszystkim na leczniczych właściwościach ziół a ich ślady odnajdujemy dziś w łacińskich botanicznych nazwach roślin, które czsto są to po prostu zlatynizowane nazwy greckie. Na przykład krwawnik to po łacinie Achillea - a więc ziele związane z Achillesem, bylica - Artermisia - z boginią Artemidą, kosaciec - Iris - z piękną Iris, boginią tęczy, zaś grzybień - Nymphanea - kojarzy się z nimfami nie tylko nazwą ale i urodą. W starożytnej Grecji szczególnie intensywnie wykorzystywano ich właściwości narkotyczne m. in. do celów obrzędowych oraz trujące. Wywarów z silnie toksycznych gatunków roślin używano do wykonywania wyroków śmierci.

Grecja była ojczyzną Hipokratesa z Kos ur. 460-377 p.n.e. zwanego "ojcem medycyny". W swoim dziele "Corpus Hipocraticum" wymienia ok. 300 leków pochodzenia naturalnego w tym 200 leków pochodzenia roślinnego. W I wieku n.e. Plimusz Stary w swym dziele "Naturalis historia" opisuje aż 1000 gatunków roślin leczniczych.
Podobnie było w starożytnym Rzymie. Gwiazdą pierwszej wielkości w zielarstwie w czasach rzymskich był Dioskurides Pedanios (I w.), Grek z pochodzenia, przyrodnik, "zatrudniony" jako lekarz rzymskich legionów. Napisał książkę "De nzateria medica" barwnie ilustrowaną, zawierającą opisy kilkuset roślin, wśród nich mnóstwa leczniczych, która stanowiła przez ponad tysiąc lat źródłowe dzieło dla wielu pokoleń botaników i lekarzy całego uczonego świata. Ostatnim wielkim znawcą leku roślinnego epokiantycznej, był Galen z Pergamonu (ur. ok. 130 roku- -200) przyboczny lekarz kilku cesarzy rzymskich m.in. Marka Aureliusza, który opisał ponad 400 roślin leczniczych w taki sposób, że stworzył podwaliny późniejszej farmacji. Jego wielką zasługą było stworzenie nowych postaci leku roślinnego: naparu, odwaru, nalewki, mazidła. Te postaci do dziś nazywają się galenowymi.

W średniowieczu Arabowie przekładali dzieła autorów starożytnych. Stosowali szereg nowych form leków i wprowadzili do lecznictwa europejskiego wiele środków leczniczych z Chin i Indii. W tym samym czasie mieszkańcy Europy częściej sięgali po czary i zabobony niż po sprawdzone leki ziołowe. Nauka i jej rozwój znalazł miejsce w klasztorach. Przyczynili się do tego zwłaszcza benedyktyni, którzy latami przepisywali ocalałe podczas wojen i najazdów księgi autorów, starożytnych. Uprawiali oni równeż zioła w wirydarzach, sporządzali maści, wyciągi, odwary i często byli jedynymi lekarzami, gdy grasowały zarazy i "morowe powietrze". Wybitne zasługi dla zielarstwa położyli benedyktyni z Salerno w X-XI wieku. Dziełem ich był Regimen Sanitatis Salernitanorum, zawierający nie tylko cenne informacje o ziołach leczniczych, ale i przepisy dietetyczne. Wiele z nich przeniknęło do medycyny ludowej, która zaczęła się rozwijać w mniej magicznym, a bardziej racjonalnym kierunku. Zakonnicy nie ograniczali się do korzystania ze starożytnych przekazów greckich i rzymskich oraz własnych obserwacji, ale uzupełniali wiedzę, czerpiąc ją z arabskiego świata naukowego. W świecie tym wybitną postacią był Awicenna z Buchary (XI-XII wiek), a nieco później Ibn Al-Beitha, który opisał około 1400 roślin leczniczych, z których większość zbadał osobiście.
W dobie renesansu zielarstwo przestawało już być domeną zakonników. Pojawiać się zaczęli aptekarze, olejkarze, "łowcy ziół", a przede wszystkim lekarze-botanicy. W XIII-XIV w. powstały w Europie pierwsze apteki, zwane początkowo "składami pieprzu" lub "sklepami korzennymi", jako że oprócz ziół leczniczych handlowano w nich także przyprawami i pachnidłami. Pojawienie się w XV w. wynalazku druku bardzo przyczyniło się do rozpowszechnienia wiedzy medycznej - popularne stały się zielniki. Pierwszym drukowanym zielnikiem było włoskie Herbarium, wydane w Rzymie. Najbardziej znaną postacią tego okresu był Paracelsus (ur. w 1493roku) uważany za prekursora nowożytnej medycyny, choć interesował się również alchemią. Pragnął izolować z rośliny istotę leczniczą,czyli aktywną farmakodynamicznie substancję.

Wyprawy żeglarskie Hiszpanów i Portugalczyków przyczyniły się do poznana i rozpowszechnienia nowych gatunków ziół i wiedzy botaniczno-medycznej z innych kontynentów. Wielkie odkrycia geograficzne tzn. odkrycie przez Kolumba Ameryki w 1492r. oraz znalezienie przez Vasco da Gama drogi morskiej do Indii Wschodnich w 1498r., przyczyniły się do wzbogacenia europejskiego zasobu ziół leczniczych. Z Ameryki pochodzą m.in. kakaowiec, ipekakuana, wanilia, papryka, ziemniak, tytoń i kukurydza. Natomiast droga morska do Indii ułatwiła transport wielu przypraw korzennych i leków.

W wieku XIX rozwój nauk przyrodniczych spowodował zwrot w zielarstwie. Prawdziwy postęp dokonał się jednak począwszy od XIX w., kiedy to poznano i rozpoczęto wyodrębnianie z ziół leczniczych substancji czynnych. Stosowany obecnie termin fitoterapia (phytotherapia) pochodzi od słów phyton - roślina i therapeuo - leczę, oznacza leczenie roślinami i powstał w końcu XIX w. w Niemczech. W 1785 r. William Withering opisał naukowo zastosowanie naparstnicy w leczeniu niewydolności serca. Z czasem odkryto, że jest to zasługą digoksyny oraz digitoksyny. W 1805 r. wyodrębniono z opium morfinę, w 1819 r. atropinę, w 1820 r. chininę. W 1830 roku Leroux izoluje z kory wierzbowej salicynę (prekursor aspiryny). "Złotaera leku roślinnego" trwała do lat trzydziestych XX wieku. Kiedy to w1935 roku Domagk zsyntetyzował sulfonamidy.

Po pewnym czasie zaczęto niestety lekceważyć zioła, wierząc tylko w najnowocześniejsze preparaty farmaceutyczne. Uznawanie leczniczych właściwości ziół było uważane za objaw zacofania, jeśli nie wręcz ciemnoty i zabobonu.

W ostatnim dziesięcioleciu XX wieku nastąpił ponowny zwrot - zioła zaczęły być modne, powracano w tym czasie do kuracji ziołowych. Okazało się, że wiele syntetycznych leków może przynieść oprócz korzyści także duże i nieodwracalne szkody dla organizmu.
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~marii
Użytkownik

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 10:01:21
Postacie leków ziołowych
Z ziół przyrządzamy do użytku wewnętrznego napary, odwary, soki i nalewki, do zewnętrznego - okłady i kompresy. Korzenie, nasiona, kłącza i owoce, czyli surowce twarde, należy gotować 5 minut pod przykryciem. Jeden rodzaj ziół można zażywać przez 2-6 tygodni, a potem należy zrobić przerwę na 21 dni.

* Zioła (Species) - mieszanki drobno pokrojonych surowców roślinnych.
* Napary (Infusum) - jest to jedyna z najczęściej stosowanych form wyciągów z ziół. Napary przyrządza się z surowców zawierających olejki lotne lub substancje nie znoszące dłuższego gotowania. Odpowiednią ilość suszonych ziół (np. 1,2 łyżeczki) zalewamy wrzątkiem i odstawiamy w naczyniu pod przykryciem na 20-30min. Można je także podgrzewać, ale nie powinny się gotować. Napary są nietrwałą postacią leków i powinny być spożyte w dniu przygotowania. Pijemy pół szklanki 3-4 razy dziennie, zazwyczaj pomiędzy posiłkami.
* Odwary (Decoctum) - Przygotowanie odwaru uzależnia się od rodzaju surowca, rozpuszczalność substancji czynnych w wodzie, odporności na wysoką temperaturę. Zioła zawierające składniki łatwiej rozpuszczalne w wodzie gotuje się krócej; natomiast odporne na działanie wysokiej temperatury lub bardzo twarde (korzenie, kory) gotuje się dłużej. 1-2 łyżki mieszanki ziołowej (surowiec należy rozdrobnić) zalewamy wodą o temperaturze pokojowej i podgrzewamy aż do wrzenia, a następnie gotujemy jeszcze 3-5 minut. W przypadku roślin zawierających trudno rozpuszczalne substancje czas gotowania należy wydłużyć do 10 i więcej minut. Odstawiamy odwar na kilkanaście minut i po przecedzeniu możemy spożywać.
* Maceraty (Maceratio) -Maceraty przygotowuje się najczęściej z ziół zawierających śluzy. Surowiec zielarski zalewa się letnią Przegotowana wodą i pozostawia w temperaturze pokojowej przez 3 - 10 godzin, w zależności od rodzaju surowca. Po przecedzeniu i wyciśnięciu surowca macerat należy zużyć w ciągu dnia. W przypadku twardych, trudno pęczniejących surowców /korzenie żywokostu, korzenie prawoślazu/, korzystne jest po 2 godzinach maceracji, doprowadzić do wrzenia i pozostawić na dalsze 6 - 8 godzin. Zioła zalewamy zimną wodą i odstawiamy na kilka godzin w temperaturze pokojowej.
* Nalewki (Tincturae) - Nalewkę otrzymuje się najczęściej przez wytrawienie rozdrobnionych ziół 60 -70% alkoholem lub winem. Po 7 -14 dniach trzymania w temperaturze pokojowej i mieszania co pewien czas, nalewkę należy zlać a pozostałość wypłukać niewielką ilością spirytusu i wycisnąć zioła.
* Intrakty (Intracta) - wyciągi podobne z wyglądu do nalewek, otrzymywane ze świeżych roślin działaniem wrzącego etanolu, dzięki czemu zawarte w roślinie enzymy nie powodują rozkładu pierwotnych substancji czynnych np. Intractum Crataegi.
* Wyciągi (Extracta) - przetwory otrzymywane przez wytrawienie surowca roślinnego odpowiednim rozpuszczalnikiem i częściowe lub całkowite usunięcie rozpuszczalnika. Rozróżnia się wyciągi suche (extracta sicca), z których całkowicie usunięto rozpuszczalnik, stanowiące proszek lub masę dającą się sproszkować oraz wyciągi płynne (extracta fluida), które charakteryzują się tym, że najczęściej jedna część wyciągu płynnego odpowiada jednej części surowca roślinnego. Wyciągi zawierają 10-krotnie większą zawartość substancji czynnych niż nalewki np. Extractum Chamomillae fluidum.
* Sok (Succus) - wygnieciony ze świeżego surowca, często stabilizowany alkoholem np. Succus Taraxaci.
* Mikstura (Mixtura) - mieszanina naparów, odwarów, nalewek, syropów lub wyciągów.
* Krople (Guttae) - wyciągi lub roztwory substancji stosowane w dawkach określonych liczbą kropli np. Guttae stomachicae
* Syropy (Sirupi) - wyciągi za świeżych lub suszonych ziół gotowane w roztworze cukru. Syropy przyrządza się w niewielkich ilościach, ponieważ łatwo ulegają zepsuciu. Przechowuje w chłodnym miejscu, w szczelnie zamkniętych naczyniach.
* Olejki eteryczne (Oleum aethereum) - produkt destylacji surowców aromatycznych parą wodną.
* Granulaty (Granulata) - otrzymuje się ze sproszkowanych ziół zmieszanych z substancją pomocniczą.
* Tabletki (Tabulettae) - sprasowane maszynowo suche wyciągi z ziół, często powlekane (drażetki).
* Kapsułki (Capsulae)- sproszkowane zioła, suche ekstrakty z ziół powleczone otoczką skrobiową lub żelatynową.
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~marii
Użytkownik

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 19:16:21
Rumianek pospolity
(rumianek zwykły lekarski) Matricaria chamorailla
Występowanie:
Pola, nieużytki, pastwiska, przydroża w całej Polsce, Europie i innych krajach świata. Do upraw, w celach leczniczych, wprowadzono odmiany bogate w olejek lotny i dobrze rosnące na glebie zasobnej w wapń.

Wygląd zewnętrzny:
Jest rośliną jednoroczną o łodydze delikatnej, górą rozgałęzionej, zakończonej koszyczkami kwiatów. Wyrasta od 10-40 cm wysoko. Liście podwójne i potrójnie pierzastosieczne, o łatkach równowąskich, nitkowatych i trochę skręconych. Koszyczki kwiatów złożone z zewnętrznych białych kwiatów języczkowych i wewnętrznie rurkowatych, żółtych dających nasionka. W stanie dzikim występuje szereg gatunków zewnętrznie podobnych i mylonych z rumiankiem pospolitym. Cechą rozpoznawczą rumianku pospolitego jest puste i prawie stożkowate dno kwiatowe przecinające koszyczek wzdłuż. Ma również przyjemny i specyficzny zapach.
Rumianek pospolity uprawia się wyłącznie z nasion siewu wprost do gruntu we wrześniu. Nasionka zachowują zdolność kiełkowania od 3 do 4 lat.

Surowiec:
Koszyczki kwiatowe rumianku (popularnie nazywane rumiarikiem) zbiera się w stanie suchym od maja do późnej jesieni. Najwartościowszy surowiec uzyskuje się zrywając koszyczki wpół rozwinięte, gdy kwiaty języczkowe (białe płatki) ułożone są poziomo, a koszyczek ma kształt stożka. Ponieważ świeże koszyczki rumianku łatwo się zagrzewają, należy je po zerwaniu bezzwłocznie suszyć w cieniu i w przewiewie lub w suszarni w temperaturze nie przekraczającej 40° C.

Główne związki, ich właściwości i zastosowanie:
Najważniejszym składnikiem surowca rumianku jest złożony olejek lotny (do 1%). Koszyczki tego ziela zawierają liczne związki flawonoidowe, kumarynę, gorycze, cholinę, śluz, kwasy organiczne (walerianowy, salicylowy) oraz żywicę i wiele innych substancji.

Rumianek działa przeciwzapalnie (chamazulen olejku lotnego i cholina), wiatropędnie, przeciwskurczowo i antyseptycznie (związki flawonoidowe i pochodna kumaryna). Surowiec działa także w niektórych przypadkach przeciwalergicznie.

Napar rumianku podaje się wewnętrznie w nieżytach żołądka i jelit, w wrzodziejącym ich zapaleniu, przy wzdęciach i kolce jelitowej, w różnych stanach zapalnych wątroby i pęcherzyka żółciowego, jak również w przewlekłym zapaleniu nerek i pęcherza.

Należy także zauważyć, że w szpitalach, zwłaszcza na oddziałach urologicznych, osobom chorym na różne schorzenia dróg moczowych oraz po różnych zabiegach i operacjach zaleca się picie w dość dużych ilościach naparu kwiatu rumianku pospolitego.

Napar: 1 łyżkę rumianku zalać 1 szklanką wrzątku, nakryć i odstawić na 10 minut pod przykryciem. Odcedzić i pić kilka razy dziennie po szklance.
marii dodał/a następującą grafikę:

Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~marii
Użytkownik

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 19:29:52
Pokrzywa
pokrzywa zwyczajna ( Urtica dioica)- rośnie w żyznych lasach, na polanach, pastwiskach, przychaciach i w zaroślach. Bylina ta nie odznacza się dekoracyjnym wyglądem, a dodatkowo sok z jej gruczołków powoduje u człowieka bolesną wysypkę. Wydaje się zatem nieciekawym i wręcz niebezpiecznym elementem naszego otoczenia.
Pokrzywa jest rośliną nitrofilną, to znaczy preferującą gleby bogate w azot i dlatego, jako tak zwana roślina ruderalna, występuje często w pobliżu siedzib ludzkich. Jej obecność wskazuje, że podłoże na którym rośnie, jest bogate w składniki odżywcze.

Niepozorne kwiatki Urtica dioica są zielonkawe i nie służą przywabianiu owadów. Pokrzywa zwyczajna jest bowiem rośliną wiatropylną i do tego dwupienną. Oznacza to, że kwiaty męskie i żeńskie występują na różnych osobnikach. Kwiatostany wyrastają z kątów liści na długich i wiotkich osiach. Najlżejszy powiew wiatru sprzyja ich ruchowi i pyleniu kwiatów męskich. Okres kwitnienia przypada od czerwca do października.

Małe owocki, bogate w tłuszcze i białka, są chętnie zjadane przez mrówki. Owady te zbierają orzeszki pokrzyw i transportują w kierunku swojego mrowiska, często gubiąc je po drodze. Zjawisko to nazywane jest myrmekochorią. Jest to przykład symbiozy - mrówki czerpią korzyść uzyskując pokarm, natomiast roślina ma zapewnione rozsiewanie nasion.

Z punktu widzenia człowieka, pokrzywa jest cenną rośliną użytkową, mającą rozliczne zastosowania. Przede wszystkim znana jest jako zioło lecznicze. Jej liście zawierają między innymi różne kwasy organiczne, witaminy (C, K, B2), garbniki, chlorofil, aminy (np. histaminę, acetylocholinę, serotoninę), białka i niewielką ilość olejku eterycznego. Również w korzeniach znajdują się kwasy organiczne, śluzy, woski i sole mineralne (w tym rozpuszczalna krzemionka). Dzięki zawartości tych substancji, pokrzywa jest wykorzystywana przy leczeniu wielu schorzeń. Wyciąg z jej liści działa moczopędnie i oczyszcza organizm ze szkodliwych produktów przemiany materii. Ponadto zapobiega drobnym krwawieniom przewodu pokarmowego i korzystnie wpływa na zwiększenie poziomu hemoglobiny w osoczu, jest pomocny w problemach gastrycznych i obniża poziom cukru we krwi. Wyciągi z pokrzywy stosowane zewnętrznie przeciwdziałają łupieżowi, łojotokowi skóry i wypadaniu włosów. W lecznictwie ludowym pokrzywa bywa także zalecana jako środek przydatny w zwalczaniu zapalenia stawów, reumatyzmu, anemii, chorób wątroby, owrzodzenia żołądka, podagry, epilepsji, chorób dróg oddechowych, a nawet histerii. Chlorofil wydobywany (ekstrahowany) z liści jest stosowany jako barwnik w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i kosmetycznym. Młode rośliny wykorzystuje się jako składnik sałatek i zup. Pokrzywa może być również dodatkiem wzbogacającym pasze dla zwierząt hodowlanych. Nie wszyscy zapewne wiedzą o tym, że jest to również roślina włóknodajna. Z otrzymanej z łodyg przędzy wytwarzano sieci, powrozy, liny i grube tkaniny. Do tego właśnie faktu nawiązuje znana angielska baśń, w której siostra musiała utkać dla 7 zaczarowanych w gęsi braci koszule z łyka pokrzywy.
Pokrzywa zwyczajna nie jest jedynym występującym w Polsce przedstawicielem rodzaju Urtica. Poza nią spotykamy u nas również, nie pochodzące z naszej rodzimej flory, jednoroczną i jednopienną pokrzywę żegawkę (Urtica urens) oraz uprawianą kiedyś na włókno, a obecnie zdziczałą, pokrzywę konopiolistną (Urtica cannabina). Pokrzywa bywa mylona z jasnotą białą (Lamium album) należącą do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), która jest rośliną o podobnych liściach, lecz nie posiadającą włosków parzących, a za to odznaczająca się białymi kwiatami ustawionymi na kilku poziomach wokół kwadratowej łodygi.

W tropikach przedstawiciele rodziny pokrzywowatych (Urticaceae) mogą przybierać formy epifitów (rosną na innych roślinach), lian, krzewów oraz drzew. Pochodząca z Azji tropikalnej Boehmeria nivea, zwana rami, jest ważną rośliną włóknodajną, dostarczającą przędzy zbudowanej z prawie czystej celulozy. Zastosowania rami są liczne: do produkcji sznurów, sieci, papieru wysokiej klasy (np. potrzebnego do wytwarzania banknotów), materiału na namioty i spadochrony.

Działanie: Jest stosowana w stanach zapalnych dróg moczowych. Zawarte w korzeniu sitosterole wykorzystywane są w leczeniu łagodnego przerostu prostaty, w początkowym stadium choroby. Nie likwidują choroby, ale spowalniają jej rozwój. Jest środkiem pomocniczym w leczeniu cukrzycy. Wpływa dodatnio na procesy przemiany materii, pobudza działalność gruczołów wydzielania wewnętrznego i zwiększa ilość krwinek czerwonych, poprawia perystaltykę jelit. Pokrzywa pomaga też w pielęgnowaniu urody. Liść pokrzywy stosowany jest do pielęgnacji skóry i włosów skłonnych do przetłuszczania się i zawarty jest w licznych kosmetykach. Szczególnie polecana jest na wiosenne osłabienie.

Ciekawostki:
Pokrzywie od wieków przypisywane są właściwości magiczne. Wykorzystywana w postaci naparu o właściwościach eterycznych, którym skropić należy ubranie i pomieszczenia mieszkalne. Ma przywracać spokój ludziom i domowi, oczyścić ze złej energii nieprzyjemnych uczuć.
marii dodał/a następującą grafikę:

Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
^kleo
Administrator

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 20:16:35
Mniszek lekarski syn. mniszek pospolity, (Taraxacum officinale F. H. Wigg.) - gatunek rośliny wieloletniej z rodziny astrowatych (Asteraceae). Gatunek eurazjatycki, okołobiegunowy, występuje na obszarach o klimacie suboceanicznym. Gatunek kosmopolityczny, w Polsce jest rośliną bardzo pospolitą, nazywany bywa potocznie dmuchawcem. Występuje na całym niżu i w niższych położeniach górskich.

Inne nazwy mniszka: mlecz (ze względu na mleczny sok - nazwa myląca - istnieje inny rodzaj mlecz), brodawnik (Podlasie), pępawa (okolice Sandomierza), wole oczy (Pomorze), mlyc (gwara śląska), męska stałość.




* Surowiec zielarski: kwiat - Flos Taraxaci, korzeń - Radix Taraxaci. Korzeń mniszka do celów leczniczych należy zbierać jesienią.
* Skład: sok mleczny znajdujący się we wszystkich częściach mniszka zawiera inulinę, kwas krzemowy i lakton (laktukopikryna) , witaminy z grup A, B, C, D.
* Działanie: kwiat działa moczopędnie. Jego korzeń zawiera sporo soli mineralnych, zwłaszcza potasu, kwasy organiczne, sterole, różne związki cukrowe, na przykład inulinę, substancje goryczowe (taraksacyna), cholinę. Odwar z korzeni lub nalewka pomagają w schorzeniach dróg żółciowych i kamicy żółciowej oraz przy wszystkich problemach wątrobowych. Pomaga przy kłopotach trawiennych. Dzięki interferonowi podnosi odporność organizmu, powinni więc go spożywać anemicy. Obniża poziom cholesterolu, pomaga w leczeniu miażdżycy, początków cukrzycy, otyłości, reumatyzmu i gośćca. Zalecany jest również przy chorobach skóry. Podnosi sprawność seksualną kobiet i mężczyzn.

# Sztuka kulinarna: z młodych, surowych liści można przyrządzać sałatkę wiosenną, popularną w krajach romańskich.
# Wywar z gotowanych kwiatów mniszka po dodaniu dużej ilości cukru zamienia się w syrop o barwie, konsystencji i smaku zbliżonym do miodu, tzw. miodek majowy.
# Świeża roślina stanowi dobrą paszę dla zwierząt hodowlanych.


Senne marzenie ogarnia niebo ciemnego aksamitu w cekinowe wzory.Dotknij i poczuj aby dostrzec piekno...
kleo dodał/a następującą grafikę:


Edytowane przez kleo dnia 28. czerwiec 2007 20:17:13
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
^kleo
Administrator

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 20:21:09
Dzika róża, psia róża, szypszyna (Rosa canina L.) pospolity gatunek krzewu z rodziny różowatych. Występuje na obszarach umiarkowanych i ciepłych półkuli północnej. Można ją spotkać prawie w całej Europie, na terenach do 1500 m n.p.m., w Afryce Północnej, na Wyspach Kanaryjskich, na Maderze, w Azji. Dzika róża rośnie także na terenie Polski, najczęściej na obrzeżach lasów.

* Roślina lecznicza Owoc dzikiej róży jest bardzo obfitym źródłem witaminy C. Zawiera także galaktolipid, który ma działanie przeciwbólowe oraz przeciwzapalne.
* Roślina ozdobna
* Olej z dzikiej róży



Senne marzenie ogarnia niebo ciemnego aksamitu w cekinowe wzory.Dotknij i poczuj aby dostrzec piekno...
kleo dodał/a następujący plik:
250px-rosa_canina.jpg
Edytowane przez kleo dnia 28. czerwiec 2007 20:21:48
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~andzia
Użytkownik

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 21:45:42
Naturalne sposoby

Wspomagania plodnosci
Ziola

Od wiekow stosowane z dobrym skutkiem we wspomaganiu ukladu rozrodczego jak rowniez leczeniu

nieplodnosci meskiej i zenskiej. Nalezy je stosowac z rozwaga w polaczeniu z innymi lekami gdyz

czasem w takich przypadkach moga miec dzialanie przeciwne.

Ziol nie nalezy rowniez laczyc z terapia hormonalna.

wiesiolek pomaga zwiekszyc plodnosc poprzez poprawe jakosci sluzu. Zawiera kwasy tluszczowe

majace pozytywny wplyw na mozg. Dziala ogolnie tonizujaco na uklad rodny.

Zazywanie: od momentu wystapienia miesiaczki do owulacji. Po owulacji mozna zastapic

olejem lnianym zawierajacym kwasy tluszczowe, ale juz bez spazmatycznego dzialania

wiesiolka (ktory stosowany po poczeciu moze wywolac skurcze i spowodowac poronienie)

Wiesiolek ma wlasciwosci ogolnie tonizujace i mozna go przyjmowac nawet przez dluzszy

okres przed planowanym poczeciem.

Kuracja etapowa

Ziola tonizujace narzady rozne i wzmacniajace organizm

liscie malin dzialaja tonizujaco na narzady rodne kobiety Wzmacniaja i uelastyczniaja scianki

i szyjke macicy przygotowujac ja do okresu ciazy. Przedluzaja faze zagniezdzania co

zwieksza szanse na pozytywny przebieg tego etapu.

Poprawiaja rowniez trawienie i sa niezmiernie bogate w witaminy i cenne mineraly.

czerwona koniczyna (kwiatostan i liscie)-bogate w wapn, proteiny, witaminy z grupy B.

Doskonale oczyszcza krew usuwajac toksyny

Dzialanie alkalizujace przedluza zywotnosc spermy.

Dodatkowo kwiaty bogate w isoflavony (dzialajace pobudzajaco na produkcje

estrogenu co moze byc pomocne dla kobiet cierpiacych na zaburzenia

plodnosci z powodu niedoborow estrogenu.

UWAGA:nie nalezy stosowac przed i po zabiegach operacyjnych gdyz

posiada zdolnosc rozrzedzania krwi co moze utrudnic krzepniecie.



lisc pokrzywy bogate w zelazo i wapn. Znakomicie wplywaja na krew, zapobiegaja i lecza anemie.

Wzmacniaja nerki. Wzbogacaja i wzmacniaja powloke macicy (pogrubiajac ja) co

ulatwi zagniezdzanie zaplodnionego jajeczka.

UWAGA: niewskazane dla osob z nadcisnieniem

3 powyzsze herbatki moga byc stosowane naprzemiennie. 1 szklanka dziennie ogolem przez

3-6 miesiecy (zaleznie od kondycji organizmu). Po tym czasie organizm powinien byc gotow

do drugiego etapu majacego na celu ustalenie rownowagi hormonalnej.


Z miłości trzeba czerpać na bieżąco, bo nigdy nie wiadomo, kiedy się skończy.
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~andzia
Użytkownik

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 21:47:13
Ziola regulujace poziom hormonow

Niektore ponizsze specyfiki nie powinny byc stosowane w czasie ciazy gdyz maja dzialanie

spazmatyczne (moga wywolac skurcze macicy) czy tez z innych, okreslonych powodow.

Nalezy je wowczas odstawic w chwili gdy zostaly podjete proby poczecia.

Jedno (dowolnie wybrane)z ponizszych ziol powinno byc stosowane az do osiagniecia rezultatu

(zajscia w ciaze) ale wymienione po kilku miesiacach na inne jesli nie przyniesie oczekiwanego

skutku. Ponizsze ziola stosowane sa najczesciej w postaci wyciagu (na bazie alkoholu)

rozcienczonego w wodzie

dziegiel (angelica sinensis ) zw rowniez dong quai bardzo dobrze znana i stosowana w medycynie

chinskiej. Uznawana za doskonaly regulator hormonow.Ma szerokie zastosowanie zarowno

w leczeniu nieplodnosci jak i w kontrolowaniu innych problemow kobiecych (np. nieregularne

miesiaczki ). Dziala rowniez tonizujaco na scianki macicy i pozostale organy rodne.

Zastosowanie: leczniczo, zaleznie od rodzaju dolegliwosci zaleca sie stosowac w Iszej badz

w drugiej fazie cyklu. Niewskazana w przypadku zajscia w ciaze !!!
chamalerium luteum(niestety nie doszukalam sie polskiej nazwy- w j angielskim false unicorn )

roslina od wiekow stosowana w leczeniu nieplodnosci. Obecnie gatunek

ginacy pod scisla ochrone wiec zaleca sie stosowanie tylko w ostatecznosci

jesli inne ziola nie poskutkuja.

Ma silne dzialanie pobudzajace dla receptorow estrogenu na jajnikach.

Rowniez bardzo skutecznie tonuje miesnie macicy. Znany rowniez ze swego

dzialania przeciwzapalnego (przy infekcjach pochwy). Moze pomoc zapobiegac

poronieniom i plamieniom bedacym wynikiem niewydolnosci szyjki macicy i

slabej funkcji narzadow rodnych.

Zastosowanie: 10kropel dziennie, rano.

Amerykanscy poloznicy nie widza przeciwwskazan w stosowaniu tego specyfiku

podczas ciazy. Jedynie w przypadku kobiet o sklonnosciach do poronien zaleca

sie zmniejszenie dawki w pierwszym trimestrze


Z miłości trzeba czerpać na bieżąco, bo nigdy nie wiadomo, kiedy się skończy.
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~andzia
Użytkownik

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 21:49:04
pluskwica groniasta(cimifuga racemosa) czyli zasuszony black cohosh roslina popularna w

Kanadzie i USA. Stosowana przez Indian w leczeniu nieplodnosci i chorob

kobiecych a takze w ramach przygotowania do porodu i samego porodu.

"..Zawiera m in. izoflawony (formomonetyne) glikozydy trojterpenowe typu

cykloartenolu (m in acteine i cimifugozyt), kwasy aromatyczne.Liczne badania

farmakologiczne i kliniczne wskazuja, iz skladniki wyciagu z korzenia i bulw

pluskwicy bulwiastej lacza sie z receptorami estrogennych detektorow podwzgorza

( neurony z receptorami estrogenowymi) i blokuja wydzielanie GN-RH do

przysadki mozgowej.." (Witold Kapczynski)- ta zaleznosc jest wykorzystana

w leczeniu problemow kobiecych i zaburzen hormonalnych (rowniez zwiazanych

z menopauza.

Zawarte w niej izoflawony posrednio stymuluja prace jajnikow.Wprowadza

rownowage hormonala przy niedoborze estrogenu w ogranizmie.

Szczegolnie korzystny dla organizmu po stosowaniu pigulki antykoncepcyjnej.

Stosowany profilaktycznie pomaga przygotowac organizm do przyjecia zarodka

i zwieksza szanse utrzymania ciazy( a zmniejsza ryzyko poronienia)

Zdania sa podzielone co do stosowania w pierwszym i drugim trimestrze ciazy.

Nie ma wyraznych przeciwwskazan by go przyjmowac na tym etapie i tak tez wiele

kobiet czyni, ale profilaktycznie odradza sie to kobietom z historia poronien

(az do ok 32go tyg ciazy)


caulophyllum thalictroides (niestety tez bez polskiego odpowiednika-nazwa angielska:blue cohosh)

slynie z tego,ze jest w stanie zrelaksowac napiete, nadwrazliwe miesnie

macicy a jednoczesnie wzmocnic je w sytuacji gdy sa nazbyt slabe.

Znany ze swego dzialania tonizujacego-poprawia kondycje narzadow rodnych.

W Ameryce Pln figuruje na liscie botanicznych wspomagaczy plodnosci i

jako specyfik w leczeniu nieplodnosci.

Jego uprzednie przyjmowanie zwieksza szanse na utrzymanie

wczesnej ciazy



dioscorea villosa (lac.)- z ang.wild yam bardzo popularna w ostatnich latach roslina zawierajaca hormony

roslinne a wsrod nich steroidalny saponins diosgenin, pregnenolon i botogenin.

Przez wiele lat farmaceuci stosowali go jako surowy material w procesie syntezy

farmaceutycznych sterydow takich jak progesteron, cortison i prednison.

W tej formie ma on lagodne dzialanie w organizmie, ktore moze byc skuteczne w

przypadku poronien nawykowych spowodowanych niedoborem hormonow.

Znane sa przypadki kobiet o sklonnosciach do nawykowych poronien, ktore zastosowaly

discorea villosa po dlugotrwalej, niepomyslnej kuracji progesteronowej i dzieki temu

uniknely kolejnego poronienia.

Dawkowanie: zaleca sie 2-3 kapluski dziennie od momentu stwierdzenia ciazy i

zwiekszenie dawki do 8-9 kapsulek dziennie w okolicy zagrozonego okresu.

Przygotowawczo: 20-30 kropel dziennie od ego dnia miesiaczki do momentu

owulacji.


Z miłości trzeba czerpać na bieżąco, bo nigdy nie wiadomo, kiedy się skończy.
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~andzia
Użytkownik

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 21:50:47
mitchella repens (lac.)-z ang. squaw vine- stosowany tradycyjnie przez Indian amerykanskich jako

srodek tonizujacy organizm pod katem plodnosci i ciazy.Poprawia ukrwienie macicy

i zapobiega/ leczy infekcje narzadow rodnych. Wzmacnia miesnie macicy, rozluzniajac

je przy sklonnosciach spazmatycznych.


niepokalanek mnisi (vitex agnus castus-owoce)hamuje wydzielanie prolaktyny i tym samym reguluje

poziom hormonow plciowych . Stymuluje wydzielanie LH z przysadki mozgowej (?)

stymulujac owulacje. Jest w stanie wywolac okres u kobiet, u ktorych on nie

wystepuje (amenorrhea )

serdecznik pospolity (leonurus cardiaca )-obejmuje swym dzialaniem system nerwowy, uklad

krwionosny (serce) i narzady rodne (kobiece)

Wskazania: palpitacje, niepokoj, presja, leki i inne problemy systemu nerwowego,

slabosc miesnia sercowego, problemy zwiazane z cyklem miesiaczkowym,

menopauza i zaburzeniami hormonalnymi.

Dziala tonizujaco na narzady rodne: lagodzi napiecie (bole miesiaczkowe) i

wzmacnia scianki macicy.

Zmniejsza ryzyko wczesnego poronienia i daje wieksze szanse na wlasciwy

rozwoj ciazy.



lukrecja (glycyrrhisa glabra )zawiera hormonalnie aktywne komponenty skategoryzowane w grupie

`saponiny`.Badania prowadzone w Japonii wykazaly iz lukrecja poprawia cykle miesiaczkowe

u kobiet, u ktorych wystepuja one rzadko. Dowiedziono rowniez, ze pomaga ona kobietom,

majacym wysoki poziom tertosteronu i zanizony poziom estrogenu (zjawisko typowe dla

zachorowan na cysty jajnikow )

zenszen koreanski (eleutherococcus senticosus ) kolejny toner botaniczny, ktory moze pozytywnie

wplynac na plodnosc poprzez ogolna poprawe zdrowia i samopoczucia,

zwiekszenie sil witalnych Zenszen rowniez oddzialywuje na mozg wprowadzajac

rownowage hormonalna.

Nie powinien byc przyjmowany we wczesnej ciazy

kalina koralowa (viburnum opulus) stosowana w celu rozluznienia nazbyt napietych miesni macicy.

Dziala rowniez wzmacniajaco na narzady rodne. Zalecana przy sklonnosci do

poronien, nadmiernej kurczliwosci miesni macicy i towarzyszacych jej bolach.

Stosowana podczas kuracji przygotowawczej przed koncepcja i ciaza.


Z miłości trzeba czerpać na bieżąco, bo nigdy nie wiadomo, kiedy się skończy.
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~andzia
Użytkownik

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 21:52:00
Mieszanka stosowana w dawnych czasach przez amerykanskich lekarzy przy leczeniu problemow zw z plodnoscia zawierala: viburnum opulus, mitchella repens,caulophyllum

thalictroides i chamalerium luteum wymieszane w rownych proporcjach i przyjmowana

3 razy dziennie w ilosci 4 ml.

Niektorzy poloznicy zalecali kobietom o sklonnosciach do poronien zmniejszenie tej dawki w pierwszym trimestrze.

Ta sama mieszanka mogla byc ponownie stosowana w trzecim trimestrze w ramach przygotowania do porodu. Miala go czynic krotszym i latwiejszym i promowac szybki

powrot do formy w okresie pologu.

Inne ziola wspomagajace plodnosc

alfalfa (lucerna), cayenna, biala peonia, lubczyk, waleriana, przywrotnik

pasterski, serenoa serulata (lac)

rowniez: grzyby shiitake, Reishi


Z miłości trzeba czerpać na bieżąco, bo nigdy nie wiadomo, kiedy się skończy.
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~Basia
Użytkownik

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 21:55:00
Klasyfikacja ziol pod wzgledem wystepujacych problemow

Zaburzenia hormonalne

Moga byc z powodzeniem leczone z pomoca ziol w przypadku obojga partnerow.

Ziola, choc same nie zawieraja hormonow, maja wyjatkowa zdolnosc stymulowania ich produkcji

w organizmie.

Kluczem do sukcesu jest tu vitex agnus castus (niepokalanek mnisi). Wyniki badan

na Uniwersytecie w Gottingen w Szwecji dowiodly,ze choc roslina ta sama nie zawiera progesteronu,

to wywiera wplyw na przysadke mozgowa w taki sposob,ze oddzialywuje ona na jajniki, ktore z kolei

reguluja odpowiednio poziom wydzielanego progesteronu.Vitex jest rowniez w stanie skorygowac niedobory

estrogenu i progesteronu

Chamaelirium luteum rowniez dziala na zasadzie regulacji rownowagi hormonalnej. W UK stosowany

jest powszechnie w leczeniu kobiecej nieplodnosci o podlozu hormonalnym, jak rowniez meskiej impotencji.

Herbalisci sa zobowiazani ostrzegac przed moca tego leku na wypadek gdyby dana osoba nie miala planow

prokreacyjnych. Lek ten oprocz skutecznego dzialania tonizujacego jest w stanie wprowadzic rownowage hormonalna we wszystkich niemal przypadkach tego rodzaju zaburzen (w przypadku kobiet jak i mezczyzn)

Rowniez zapobiega poronieniom, krwotokom i plamieniom, wiotkosci miesni macicy.




Basia
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~Basia
Użytkownik

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 21:56:04
Niemoc

Przebyte choroby, niedozywienie, anemia, anoreksja, zaburzenia pracy nerek, oslabienie moga miec

znaczny wplyw na plodnosc.

skuteczny w tym przypadku moze byc dzialajacy tonizujaco na caly system reproduktywny

Aletris farinosa-szczegonie jesli organizm nie radzi sobie z utrzymaniem ciazy i przejawia sklonnosc

do nawykowych poronien.

Jest rowniez w stanie stymulowac prace jajnikow i sprawdza sie w leczeniu zarowno nieplodnosci u kobiet

jak i impotencji u mezczyzn




Basia
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~Basia
Użytkownik

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 21:56:55
Problemy emocjonalne

Niepokoj i napiecie moga w znaczacym stopniu zaklocac plodnosc, szczegolnie jesli dotyczy to sedna

sprawy czyli obaw zwiazanych z samym poczeciem czesto wspartych wczesniejszymi niepowodzeniami.

Posrod typowych ziol stosowanych na nieplodnosc sa rowniez i takie, ktore jednoczesnie oddzialywuja na system nerwowy i redukuja napiecie. Do nich naleza:

Anemone pulsatilla, Leonurus cardica, Scutelaria spp, Viburnum opulus, Viburnym prunifolium






Basia
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~Basia
Użytkownik

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 21:59:16
UWAGA:

Niektóre zioła czy to stosowane przy leczeniu problemów kobiecych czy tez innych dolegliwości posiadają właściwości antykoncepcyjne w mniejszym lub większym stopniu.
Do nich należą m in.:
Montanoa tomentosa (swego czasu stosowana w Meksyku jako doustny środek antykoncepcyjny. W/g wyników wieloletnich badan jej działanie jest wielostronne i bardzo podobne do działania tabletki antykoncepcyjnej. M in wpływa demobilizująco na spermę, zmienia śluzówkę w macicy zapobiegając zagnieżdżeniu a nawet jest w stanie spowodować wydalenie zagnieżdżonego już zarodka.

Lawsonia inermis-(henna) aczkolwiek nie az tak silna w działaniu antykoncepcyjnym jak montanea to w badaniach laboratoryjnych wykonanych pod tym katem wykazała ok 60% skuteczności. W Indiach stosowana jako środek antykoncepcyjny.Wykazano, ze w dużych dozach może doprowadzić do nieodwracalnej bezpłodności.

Hibiscus rosa sinensis- działa w sposób zróżnicowany na układ rodny. Obniża znacznie płodność, zapobiega poczęciu, jak również zależnie od dozy i etapu zaawansowania ciąży wpływa destruktywnie na jej przebieg (m in poprzez działanie anty-estrogenne). W większych dozach może podziałać jako środek wczesnoporonny do czego zresztą był wykorzystywany w starożytnej medycynie chińskiej jak również w Birmie. Również w przypadku mężczyzn obniża płodność wpływając negatywnie na jakość spermy i sprawność pracy jader. Obniża tez libido.

Malvaviscus conzattii- w Indiach znana ze swego negatywnego wpływu na męska płodność-zaburza produkcje spermy jak również jest w stanie doprowadzić do poważniejszych i czasem nieodwracalnych zmian w jadrach -to jednak przy duzych dozach i dlugotrwałym stosowaniu.

Embelia ribes- działanie antyinplantacyjne (podczas badan na szczurach wykazała aż 88,71 skuteczności w tym kierunku), anty-estrogenne,

Hypericum perforatum (dziurawiec zwyczajny)-obniża płodność, w dużych dozach bądź stosowany przez dłuższy czas może doprowadzić do nieodwracalnych zmian.Powoduje zaburzenia produkcji spermy i zniekształcenia budowy plemników.

Nasiona bawełny-podejrzewa sie iż maja silne działanie antykoncepcyjne. Zaburzają w znacznym stopniu mobilność spermy w przypadku kobiet natomiast mogą uniemożliwiać zapłodnienie bądź zagnieżdżenie

Dioscorea villosa-roślina na bazie której produkowano pigułki antykoncepcyjne. Jeśli przyjmowane codziennie w dużych dawkach może działać antykoncepcyjnie. Jednak przyjmując wyciąg z tej rośliny w okresie od pierwszego dnia miesiączki do owulacji w ilości 20-30 kropel dziennie jesteśmy w stanie poprawić płodność.


Basia
Edytowane przez marii dnia 28. czerwiec 2007 23:10:15
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~andzia
Użytkownik

Dodane dnia 28. czerwiec 2007 22:24:42
ZIOŁA - MAGIA ZIELNA
Jak wiadomo zbiór całych roślin lub ich części służyły do przygotowania mieszanek ziołowych. W czasach pogańskich przydatne były do magicznych rytuałów lub sporządzenia przez czarownice cudownej maści dzięki które mogły udać się na Blokksberg na spotkanie z szatanem. Jednak na początek powinieneś posiadać podstawową wiedzę w tej dziedzinie...

amarant, anemon, cebula, chmiel, cynamon, drzewo sandałowe, eukaliptus, fiołek, goździk, jabłko, jesion, lawenda, melisa lekarska, mięta pieprzowa, mięta zielona, mirra, narcyz, oset, pelargonia, rozmaryn, róża, ruta, szałwia, nagietek.

Interesy
benzoes, cynamon, żywica benzoesowa
Miłość
aster, fiołek, jabłko, jaśmin, kminek, kolendra, kosaciec (irys), krwawnik pospolity, lawenda, lubczyk, majeranek, mirt, pięciornik kurze ziele, pomarańcza, rozmaryn, tawuła błotna, werbena
Młodość
dąb, lawenda, lipa, pierwiosnek, rozmaryn, szałwia
Ochrona
arcydzięgiel litwor, cyklamen, dziewanna, dziurawiec, estragon, geranium, hyzop, jarzębina, jemioła, jesion, koper, laur, lwia paszcza, melisa lekarska, paproć, peonia, rozmaryn, ruta, werbana
Oczyszczenie
bazylia, bez czarny, biedrzeniec anyż, cytryna, dracena, hyzop, kokoryczka, laur, lawenda, lubczyk, mięta pieprzowa, mirra, pomarańcza, rozmaryn, ruta, sosan, szafran
Pieniądze
bazylia, bergamota, hyzop, jaśmin, mięta, migdał, paczula, przęstęp biały, pszenica, rumianek, werbana
Płodność
dąb, granat, mak, mirt, ogórek, orzech włoski, róża, słonecznik, sosna
Siły psychiczne
barwinek, kminek, lawenda, leszczyna, melisa lekarska, rozmaryn, ruta
Spokój
bazylia, kadzidło, kminek, róża, waleriana
Wróżenie
bylica pospolita, cykoria podróżnik, cynamon, drzewo sandałowe, gałka muszkatałowa, jałowiec, jesion, krwawnik pospolity, laur, nagietek, piołun, rdest wężownik, rozmaryn, róża, świetlik lekarski, tymianek, żywica z matyskowca


Z miłości trzeba czerpać na bieżąco, bo nigdy nie wiadomo, kiedy się skończy.
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~marii
Użytkownik

Dodane dnia 30. czerwiec 2007 05:34:17
Dziurawiec lekarski (ziele świętojańskie)
Ziele wieloletnie. Półkrzew wyrastający do 70 cm wysokości o dość silnych, ale cienkich łodygach, wyrastających z korzenia po kilka, dołem nieco zdrewniałych. Liście liczne owalne, od 1 do 3 cm długie, siedzące i ułożone na pędach naprzemianlegle. Kwiaty żółte, pięciopłatkowe, zebrane na szczytach pędów w niby-baldachy. Liść dziurawca - oglądany pod światło - sprawia wrażenie podziurawionego szpilką. W rzeczywistości te niby maleńkie otworki to zbiorniczki olejku lotnego - stąd nazwa tego ziela. Łatwo też można poznać dziurawiec rozcierając kwiat z kielichem na grzbiecie ręki - pozostanie po nim czerwonofiołkowy ślad. Inne rośliny całkiem podobne do dziurawca nie wykazują tej właściwości.
Surowiec:
Ziele i świeże kwiaty; zazwyczaj ścinamy szczyty kwitnących pędów, pozostawiając około l/3 części rośliny nad ziemią, aby jej zbyt nie osłabić i ułatwić nowy przyrost. Przekwitniętych już roślin nie należy zbierać. Zebrane ziele suszymy w przewiewnym i cienistym miejscu rozłożone cienką warstwą albo też związane w małe pęczki i zawieszone na sznurku w temperaturze nie przekraczającej 35° C. Ziele ma słaby zapach i gorzkawy smak.

Główne związki, ich właściwości i zastosowanie:
Ziele dziurawca zawiera olejek eteryczny, liczne garbniki, związki żywiczne i flawonoidowe, a także glikozyd i hiperacynę barwiącą napar na czerwono i uczulającą organizm na promienie nadfioletowe. Dlatego lecząc się dziurawcem unikajmy promieni słonecznych, zwłaszcza w lecie, aby nie ulec poparzeniom i porażeniu słonecznemu.
Na szczególną uwagę zasługuje zawarta w dziurawcu hiperacyna w przypadku, gdy chodzi o jej udział w roli katalizatora niektórych redukcji wewnątrzkomórkowych, w szczególności zaś w biochemicznych procesach wewnątrz komórek i narządów atakowanych przez nowotwory.
Dziurawiec należy od dawien dawna do jednego z najpopularniejszych i najczęściej używanych ziół. Działanie jego jest wszechstronne, a zawarte w nim składniki działają przeciwzapalnie, przeciwskurczowo, bakteriobójczo, żółciopędnie i w ogóle korzystnie na cały układ trawienny i system nerwowy. Przede wszystkim zaś surowca tego używa się przy niedomogach wątroby w schorzeniach woreczka żółciowego, kamicy, a także w stanach zapalnych dróg żółciowych, przy zgadze, wzdęciach, wiatrach, biegunce, przy złej przemianie materii, braku apetytu, nieżytach żołądka i jelit, jego niedokwaśności i nerwicach.
Napar: zalać 2 łyżki dziurawca 1,5 szklanki wrzątku, (nie gotować) zostawić pod przykryciem na 30 minut, następnie przecedzić i pić 2-3 razy dziennie po pół szklanki 20 minut przed jedzeniem.

Znany od dawien dawna
Dziurawiec był od wieków używany do leczenia przygnębienia, stanów obniżonego samopoczucia. Sławny XVI-wieczny lekarz i alchemik Paracelsus nazwał go "arniką dla nerwów". Ponieważ arnika była rośliną powszechnie używaną do leczenia stłuczeń. Paracelsus podkreślił w ten sposób, jak kojąco może działać dziurawiec na "skołatane nerwy."
Ponieważ dziurawiec zawiera niezwykle dużo substancji czynnych o różnych właściwościach, można go stosować na kilka sposobów. A tajemnica tkwi w jego "przyrządzeniu".

Dziurawiec i szatan:
Z jakichś sobie chyba tylko znanych względów szatan nie znosi zapachu dziurawca, czyli ziela świętojańskiego, pospolitej w Polsce rośliny leczniczej (Hypericum perforatum L., rodz. dziurawcowate). Szatan do tego stopnia nie znosi dziurawca, że chce go wszelkimi sposobami zniszczyć, a najczęściej używa do tego celu szpilek kłując niemiłosiernie liście tej ślicznej rośliny. Nie ulega wątpliwości, wystarczy popatrzeć na liście dziurawca pod światło - pełno w nich nakłuć szatańskich szpileczek. Nic też dziwnego, że od niepamiętnych czasów ludzie używali ziela świętojańskiego w walce z szatanem.
Zasuszone gałązki dziurawca wkładano do biblii i książeczek do nabożeństwa, bo nie ma nic gorszego, jak diabeł kuszący w czasie modlitwy.
W dzień Św. Jana palono ogniska, tańczono dookoła nich z dziurawcowymi wiankami na głowach, palono ziele w ogniskach, wreszcie obrzucano dachy domów wiankami, wszystko dla obrony przed szatanem. Warto też było zawieszać wiązki suszonego kwiecia nad wejściem do domu, a pod próg domów czarownic chyłkiem zakopywać ziele, by osłabić ich złowrogą moc. Dziurawiec był także pomocny w egzorcyzmowaniu osób opanowanych przez siły diabelskie. Nie zaszkodziło też nosić amulet z kilkoma zasuszonymi kwiatkami przeciwko czarownicom . Był pomocny także w innych okolicznościach - kobiety nosiły go w czasie wojny, kiedy to mężowie służyli w potrzebie. Chronił przed gwałtami, choć nie były przecież gwałcone przez diabła. A i wojakom się przydawał żółty sok dziurawca - smarowano nim lufy karabinów, co znakomicie podnosiło ich celność. Ponieważ dziurawiec pomagał w wojaczce jego nosicielom, w zawodach rycerskich i turniejach rycerze musieli składać przysięgę przed wstąpieniem w szranki, że nie posiadają przy sobie tego wszechmocnego ziela. Choć na zdrowy rozum należało postępować odwrotnie, nie kusić do krzywoprzysięstwa, a dawać każdemu zawodnikowi wiązkę dziurawca do suspensora..
Bardziej współczesne zastosowanie ma też pewien związek z tajemniczymi mocami - składniki dziurawca mają nie tylko właściwości antybakteryjne i nawet antywirusowe, ale niektórzy sądzą, że hypericyna ma zdolność hamowania namnażania się retrowirusa HIV. Biorąc pod uwagę złożoność mechanizmu namnażania się HIV, wygląda na to, że to jeszcze jedna cudowna, a nie medyczna właściwość tej rośliny.
Niemniej nie ulega wątpliwości, że roślina ta ma wielki potencjał dla chemików farmaceutów. Ten czerwony sok, który wycieka po zranieniu rośliny zawiera wiele innych składników, poza hypericyną, działających na układ nerwowy (hyperforyna i hypericyna to antydepresanty), układ krążenia (proantocyanidyny), ułatwia zabliźnianie ran (adhyperforyna), i in.
Znane są herbaty i maści zawierające to ziele. Należy jednak zachować pewną ostrożność - hypericyna ma właściwości uczulania na światło i może powodować poparzenia skóry wystawionej na światło słoneczne.
A na co dzień (!) spotykamy się z nim w napojach alkoholowych - jest doskonałym barwnikiem i substancją zapachową używaną w likiernictwie.
No i jak sama nazwa wskazuje, dziurawiec pomocny jest wielce w chorobach kobiecych.
marii dodał/a następującą grafikę:


Edytowane przez marii dnia 30. czerwiec 2007 05:35:53
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~marii
Użytkownik

Dodane dnia 30. czerwiec 2007 05:51:29
Babka
a) lancetowata wąskolistna
b) zwyczajna szerokolistna
Plantago
a) anceolata
b) major Plataginaceae

Są roślinami zielnymi, trwałymi, od 10-40 cm wysokości. Liście lancetowate lub jajowate, silnie unerwione i zebrane w rozetę. Kwiatki zebrane w krótsze lub dłuższe kłoski, brudnobiałe lub jasnobrązowe, osadzone u szczytu łodygi.
Główne związki, ich właściwości i zastosowanie:
Liście babki zawierają: garbniki i flawonoidy, kwas askorbinowy, witaminy, sole mineralne a zwłaszcza żelazo, potas, wapń, cynk i inne składniki. Ich surowiec, zwłaszcza lancetowatej, stosuje się najczęściej w postaci naparu przy nieżycie żołądka i jelit oraz skąpym wydzielaniu kwasu solnego lub w ogóle jego braku w przewodzie pokarmowym. Liście babki działają powlekająco i wykrztuśnie, dlatego często wchodzą w skład mieszanek ziołowych przy schorzeniach układu oddechowego, zwłaszcza przy suchym kaszlu u palaczy, przy chrypce, a także przy wrzodach żołądka jako lek osłaniający.

Postacie leku:
1. Napar: 1,5 łyżki suszu liści babki zalać 1,5 szklanki wrzątku i odstawić pod przykryciem na 15-20 min. do naciągnięcia. Następnie odcedzić i pić małymi porcjami w ciągu dnia.
2. Dla oczyszczenia krwi i uzupełnienia organizmu w brakujące sole mineralne i witaminy, stosuje się tzw. "kurację wiosenną". Świeże, soczyste liście babki (1/l), niekwitnące końce pokrzywy (1/4), liście mniszka lekarskiego lub krwawnika albo mięty (1/4) starannie wymyć w gorącej wodzie, posiekać, przyprawić majonezem, śmietaną lub olejem. Spożywać jako sałatkę.
3. Z liści babki można też sporządzić sok, spożywany z dodatkiem miodu, majonezu lub śmietany. Sok z liści babki lub całego zespołu ziół sporządza się przepuszczając starannie wymyty surowiec przez maszynkę do mielenia, następnie przeciska się miazgę przez rzadkie lniane płótno. Jeśli sok ma służyć także dla celów leczniczych układu oddechowego, trawiennego i innych, dodaje się miodu i zagotowuje. Zbierającą się na powierzchni piankę należy zebrać i odrzucić. Uzyskany eliksir wlać do butelki, dolewając mały kieliszek spirytusu (dla zabezpieczenia przed psuciem), szczelnie zakorkować i odstawić do ciemnego i chłodnego miejsca. Przed użyciem zmieszać w połowie z ciepłą wodą.
4. Liście babki lancetowatej lub szerokolistnej stosuje się także zewnętrznie przy ukłuciach przez pszczoły, osy, komary lub inne owady pocierając zmiażdżonym liściem miejsca ukłute albo też sporządza się okład ze zmiażdżonych liści, przeciwdziałający obrzękom i uśmierzający ból.
5. Na bolesne, zapalone i trudno gojące się rany, wrzody, czyraki itp. przykłada się starannie wymyte gorącą wodą i ostudzone liście babki lub miazgę zmieniając okład co jakiś czas. Usuwamy w ten sposób zarazem nieczystości i obniżamy gorączkę chorego miejsca. Należy zauważyć, że liście babki wąskolistnej mają substancje aktywne bardziej zgęszczone i skuteczniejsze od liści babki zwyczajnej szerokolistnej. W braku świeżych liści babki stosuje się także do okładów odwar z tym samym skutkiem. Nasiona babki są także przysmakiem dla ptaków.

Uważano, że musi ona być silnym środkiem na zranienia skoro nie ginie nawet na uczęszczanych drogach mimo deptania przez końskie kopyta i rozjeżdżania żelaznymi obręczami wozów. Przewija się w lecznictwie przez wieki.

W starożytności zalecano sok z babki na ukąszenia skorpionów i węży, w średniowieczu na złamania i opuchlizny, a także jako antidotum na miłosne czary. Medycyna ludowa roślinę zalecała w leczeniu chrypki, suchego, przewlekłego kaszlu, nieżytów przewodu pokarmowego oraz dróg moczowych.
marii dodał/a następującą grafikę:

Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~marii
Użytkownik

Dodane dnia 30. czerwiec 2007 11:23:42
KRWAWNIK POSPOLITY Achillea millefolium
Krwawnik pospolity bardzo łatwo rozpoznać; ma on na szczytach łodyg dość duże, płaskie kwiatostany składające się z drobnych, "kaszowatych" kwiatów. Są one białe, czasem różowawe, zwykle z żółtym środkiem. Liście ciemnozielone, misterne w rysunku, podwójnie lub potrójnie pierzaste. Przy ziemi tworzą rozetę, na łodydze rozmieszczone są luźno. Cała roślina odznacza się wyraźnym zapachem przypominającym woń chryzantem, szczególnie intensywnym po roztarciu. Trudno jej nie zauważyć, wyrasta, bowiem na wysokość 50-80 cm.
Jest byliną silny, często krzaczasto rozgałęzioną. Rośnie na pastwiskach i nieużytkach. Jako roślina lecznicza krwawnik miał ustaloną renomę już w starożytności.
Ziele do celów leczniczych zbiera się z roślin dziko rosnących. Należy je ścinać w okresie kwitnienia, na wysokości około 10 cm nad ziemią. Najlepiej robić to w upalne dni. Do suszenia rozkłada się pojedynczą warstwą na płachtach lub wiąże w cienkie pączki i zawiesza w cienistym i przewiewnym miejscu. Temperatura suszenia w piekarniku nie powinna przekraczać 35st C. Ziele może wywołać podrażnienia skóry.
POŻYTEK DLA ZDROWIA:
Kwiaty i kwitnące pędy krwawnika mają działanie przeciwzapalne, przeciwskurczowe, bakteriobójcze i przeciwkrwotoczne w obrębie przewodu pokarmowego.
Zwiększają też wydzielanie soków trawiennych oraz ułatwiają usuwanie szkodliwych produktów przemiany materii. W chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, stanach zapalnych żołądka i jelit, żylakach odbytu, a także wzdęciach, nudnościach i uporczywych zaparciach warto pić odwar z 1 łyżki ziela na 1 szklankę wody, 3 razy dziennic po 1/3 szklanki między posiłkami. Do płynu można dodać łyżeczkę cukru, miodu lub soku, dla poprawienia smaku.
Taki sam odwar z ziela lub kwiatów (które mają działanie zbliżone do kwiatów rumianku pospolitego) stosuje się w formie płukanek przy zapaleniu śluzówek jamy ustnej i gardła, a także do irygacji lub nasiadówek przy żylakach odbytu oraz do okładów przy owrzodzeniach skóry.

POŻYTEK DLA URODY:
Przemywanie twarzy odwarem z krwawnika korzystnie działa na tłustą cerę o rozszerzonych porach. Płukanie włosów takim odwarem przeciwdziała ich przetłuszczaniu się i tworzeniu łupieżu. Do przygotowania odwaru w tym wypadku bierze się 5 łyżek suszonego ziela na 2 szklanki wody.

Ciekawostka:
Krwawnik, wraz z innymi roślinami leczniczymi, został znaleziony w neandertalskiej jaskini zamieszkiwanej 60 000 lat temu. Nie wiadomo czy znalazł się tam dlatego, ze zmarły był uzdrowicielem, czy używano go do celów rytualnych. Wiadomo natomiast, że Chińczycy używali łodyg krawnika, zasięgając rady r1;Yijingr1;, zwanej inaczej Wyrocznią Łodyg krwawnika.
Celtowie używali tej rośliny do przepowiadania pogody i zgadywania myśli innych osób. Wiara w wieszczą moc krwawnika przetrwała w Anglii do czasów obecnych. Jeżeli ktoś młody włoży krwawnik do łóżka, powinna mu się przyśnić osoba, w której się zakocha.
Łacińska nazwa krwawnika r11; Achillea millefolium, pochodzi od imienia starożytnego greckiego bohatera r11; Achillesa, który według legendy używał właśnie tej rośliny do leczenia ran wojowników walczących pod Troją.
Pliniusz zaa33; podaje ,że Etruskowie używali go na rany u bydła. Była to roa33;lina wykorzystywana przez stare plemiona azteckie w leczeniu strupów na twarzy i likwidowaniu plam oraz piegów na skórze. Celtowie uważali krwawnik za ziele magiczne.Rośliny tej nie mogło zabraknąć w pęku ziół niesionych do kościoła w święto Matki Boskiej Zielnej.
marii dodał/a następującą grafikę:

Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Zioła- ich właściwości i zastosowanie
~andzia
Użytkownik

Dodane dnia 30. czerwiec 2007 12:39:12
Jak pielęgnować skóre twarzy, rodzaje skóry


kompresy ziołowe- kompresy można sporządzić dla każdego rodzaju cery, wykorzystujemy takie zioła jak: do skóry suchej i wrażliwej: kwiat rumiankowy, nagietka, kwiat lipy, kwiat lawendowy, kwiat róży. do skóry tłustej i zanieczyszczonej: kwiat rumianku, dziurawiec, tymianek, stokrotka, szałwia, skrzyp polny, do skóry zwiotczałej: liście brzozy, tymianek
Wykonanie: Sporządzenie kompresu ziołowego jest bardzo proste: wystarczy zalać dwie łyżki suszonych ziół połową litra wrzącej wody a następnie parzyć 15 minut. Następnie należy odcedzić zioła przez drobne sito. W gorącym płynie moczymy lnianą lub bawełnianą chusteczkę i okładamy ją oczyszczoną skórę twarzy. przez ok. 15 min. Po zdjęciu kompresu osuszamy i kremujemy twarz. Kompresy mają działanie odświeżające , oczyszczające i pielęgnacyjne dla skóry twarzy.


Z miłości trzeba czerpać na bieżąco, bo nigdy nie wiadomo, kiedy się skończy.
Wyślij Prywatną Wiadomość
Strona 1 z 2 1 2 >
Skocz do Forum:
 
Shoutbox
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

@Eko-Oko
DATA: 23. maj 2009 10:00:39
smileyOdtworzono
23 maja 2009smiley

@Eko-Oko
DATA: 29. wrzesień 2008 23:42:55
smiley

@Eko-Oko
DATA: 19. listopad 2007 00:05:18
smileyteraz działa i na extremesmiley

@Eko-Oko
DATA: 19. listopad 2007 00:04:28
smileyteraz dzoała i na extremesmiley

@Eko-Oko
DATA: 12. listopad 2007 22:40:41
i działa

@Eko-Oko
DATA: 11. listopad 2007 00:24:42
Wydaje mi sie że to forum jest sprawne i działa z zapisami z 02 wrzesnia 2207

^kleo
DATA: 02. wrzesień 2007 20:51:49
Miłego wieczorku życzę[color=#0000FF][/color].

^wenusjanka
DATA: 02. wrzesień 2007 20:21:40
Cieplutko pozdrawiam was szatanioły i daje piosenke na rozgrzewke brrr zimno.

^wenusjanka
DATA: 02. wrzesień 2007 20:20:33
Lost do jasnej ciasnej zwolnij nie nadążąm czytac

~Basia
DATA: 31. sierpień 2007 22:45:57
Feli wiara czyni cuda,jestem z tobą[color=#00FFFF][/color]

~Adriana31
DATA: 31. sierpień 2007 18:18:00
Feli trzymaj się....bedzie dobrze.

~Adriana31
DATA: 31. sierpień 2007 18:16:35
Pozdarwiam wszystkich serdecznie i zycze miłego wieczorku:-)

^feli
DATA: 31. sierpień 2007 14:41:21
dziekuje kochani moi ...wiedziałam ze moge na was liczyć.....wpadłam po najpotrzebniejsze rzeczy i zpowrotem do szpitala,,,,,jak miło miec przyjaciół......ech.....dziekuje ci Boże....Oni są wpaniali .

^wenusjanka
DATA: 31. sierpień 2007 11:49:51
Życzę wytrwałości i silnej wiary a ona przenosi góry.
Pozdrawiam serdecznie wszystkich.

^kleo
DATA: 31. sierpień 2007 07:33:13
[color=#0000FF]Witam wszystkich. Wspierajmy pozytywną,myślą, modlitwą i afirmacją felii i jej bliskich. Będzie dobrze Justynko.[/color]

~andzia
DATA: 30. sierpień 2007 16:01:16
witam wszystkich bardzo serdecznie....Feluniu kochanie pamietaj ,że jesteśmy z Tobą...Bedzie dobrze...zobaczysz

^kleo
DATA: 30. sierpień 2007 10:12:39
[color=#0000FF]Cudownego dnia życzę Kochani, ciekawej wymiany poglądów.[/color]

^feli
DATA: 30. sierpień 2007 03:52:44
to nie ejst najllepszy czas dla mnie i moich bliskich....potrzebujemy waszego wsparcia...potrzebujemy waszej miłosci i modlitwy....z góry dziekuje.....

^feli
DATA: 30. sierpień 2007 03:51:03
smileyjednak nie obyło sie bez pobódki.....korzystajac z okazji..chciałam podziekowac wszystkim za wsparcie....jestescie kochani i b mi pomagacie...dziekuje

^kleo
DATA: 29. sierpień 2007 07:33:19
[color=#0000FF]Sumienie nie powstrzymuje od grzechów,
przeszkadza tylko cieszyć się nimi.

[ Jean Cocteau ] Miłego dnia.[/color]


Strona tworzona od 13.03.2007 przez ekipę Przyjaciół Diamentowego Pokoju. Wszelkie prawa zastrzeżone.
813,906 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.6 || EP IV by eXtreme Crew